Legenda

O idei powołania Rady.

Idea powołania Rady Programowo – Naukowej ds. Szlaku Piastowskiego

Turystyczna trasa znana pod nazwą Szlak Piastowski jest najstarszą tego typu trasą w Polsce, a jej przebieg łączy najważniejsze obiekty i zabytki naszej historii związanej z początkami państwa polskiego. Jest to szlak turystyczny o niepowtarzalnych walorach historycznych i edukacyjnych. Już w XIX wieku niektóre z obiektów tego szlaku były odwiedzane przez turystów. Najwcześniejsza udokumentowana propozycja wyprawy turystycznej „piastowskim szlakiem” pojawiła się w 1938 roku – w przewodniku Jana Kilarskiego jako „kraina najdawniejszych naszych dziejów”. Momentem przełomowym dla zagospodarowania przestrzeni Szlaku były przygotowania i same obchody 1000-lecia chrztu Polski. Ideą i przesłaniem szlaku jest prezentacja i udostępnienie autentycznych obiektów historycznych związanych z początkami Polski i początkami religii chrześcijańskiej na naszych ziemiach. Dynastia Piastów budując zręby naszej państwowości dokonała niezwykle istotnych przemian zarówno ideologicznych, jak i gospodarczych, administracyjnych. Panowanie tej Dynastii jest najistotniejszym okresem w dziejach naszego państwa. A dostępne obiekty szlaku – grody, palatia, kościoły są świadectwem wielkości i świadomego wkraczania w nowe czasy przez społeczność wieków X-XIV. 

Szlak Piastowski jest zlokalizowany na obszarze dwóch województw – wielkopolskiego i kujawskopomorskiego. Głównymi miejscowościami na trasie przebiegu Szlaku są Poznań, Gniezno, Strzelno i Kruszwica. Szlak Piastowski jest szlakiem kulturowym o niezwykłych walorach edukacyjnych. Treści wyznaczające szlak są rozpoznawalne, poznawane w toku nauczania już na poziomie szkolnictwa podstawowego. Okres rozwoju ruchu turystycznego po Szlaku Piastowskim odnotowano zdecydowanie w końcówce lat 50. XX wieku, a szczególnie w połowie lat 60. w kontekście jubileuszu 1000-lecia Państwa Polskiego. Pierwsze zlecenie dla przewodników grup wycieczkowych na Szlak Piastowski pojawiły się w roku 1957, czyli już 56 lat temu. Natomiast wzmożony przyjazd grup szkolnych do przestrzeni Szlaku Piastowskiego odnotowano pod koniec lat 60. W tym też okresie powstało wiele inwestycji lokalnych rozbudowujących infrastrukturę Szlaku Piastowskiego oraz szereg projektów miękkich o charakterze turystyczno-kulturowym. W tym czasie powstały też państwowe placówki muzealne, tematyzowane na dziedzictwo piastowskie Muzeum Pierwszych Piastów na Lednicy oraz Muzeum Początków Państwa Polskiego w Gnieźnie. Swoistym magnesem turystycznym przez cały czas był rezerwat archeologiczny w Biskupinie. Kolejne lata przynosiły nowe sposoby ujęcia i przedstawiania Szlaku Piastowskiego odchodząc od ujęcia przestrzennego, w kierunku opisywania przebiegu tras szlaku. W roku 1976 nastąpił kolejny etap w dziejach szlaku jego profesjonalnej organizacji, szczególnie na odcinku od Poznania do Gniezna. Przeprowadzono szereg prac konserwatorskich, wybudowano wiele nowych obiektów, i pomników, dokonano rewaloryzacji gnieźnieńskiego rynku, stworzono sieć punktów usługowych dla turystów. W tym czasie powstał również pierwszy przewodnik autorstwa Włodzimierza Łęckiego, który na wiele lat wyznaczył pięć odcinków tras po Szlaku, z główną koncentracją na osi Poznań – Gniezno – Kruszwica – Inowrocław. Tym sposobem Szlak Piastowski przybrał postać charakterystycznej „ósemki” z centralnym punktem w Gnieźnie – miejscem przecięcia poszczególnych odcinków. 

Po kilkudziesięciu latach funkcjonowania szlaku samorząd powiatu gnieźnieńskiego podjął inicjatywę restytucji Szlaku Piastowskiego w celu jego uporządkowania, przywrócenia mu unikatowości w obliczu masowo powstających w Polsce szlaków turystycznych oraz podniesienia jakości świadczonych usług dla coraz bardziej wymagających turystów. Ponowna organizacja Szlaku pozwala przygotować nowe miejsca pracy, stworzyć możliwości podejmowania inicjatyw gospodarczych (gastronomicznych, hotelarskich, usług turystycznych, pamiątkarstwa) w rejonie przebiegu szlaku.

Dzięki badaniom przeprowadzonym przez prof. Armina Mikos von Rohrscheidt - specjalisty ds. turystyki kulturowej, okazało się, iż dotychczasowy Szlak Piastowski charakteryzował się niskim stopniem zgodności tematycznej obiektów z profilem szlaku:
 zgodność pełna: 47 % obiektów
 zgodność częściowa: 11 % obiektów
 brak zgodności 42 % obiektów
Stąd, za zasadne uznano gruntowną przebudowę Szlaku Piastowskiego w celu nadania mu zdecydowanie większej autentyczności. Niniejszą inicjatywą został zainteresowany Marszałek Województwa Wielkopolskiego, a za jego pośrednictwem również i Marszałek Województwa KujawskoPomorskiego. W roku 2011 decyzją obu marszałków została powołana Rada Programowo- Naukowa ds. Szlaku Piastowskiego. W skład Rady weszli naukowcy, badacze, urzędnicy oraz gestorzy wybranych obiektów kulturowych i turystycznych z województwa wielkopolskiego i kujawskopomorskiego. Ponadto w dniu 4 września 2012 roku w Gnieźnie obaj marszałkowie podpisali list intencyjny w sprawie restytucji Szlaku Piastowskiego. Decyzją obu marszałków Przewodniczącym Rady Programowo – Naukowej ds. Szlaku Piastowskiego został Starosta Gnieźnieński. Rada obraduje 3-4 razy w roku. W dniu 9 listopada 2012 roku w Gnieźnie odbyła się I międzyregionalna konferencja poświęcona zmianom na Szlaku Piastowskim, a w dniu 2 grudnia 2013 roku w Inowrocławiu II międzyregionalna konferencja. 

W roku 2011, w wyniku prac Rady Programowo Naukowej ds. Szlaku Piastowskiego, została wyznaczona nowa przestrzeń Szlaku Piastowskiego, ograniczona cezurą czasową do roku 1370, czyli
do końca panowania dynastii Piastów oraz nowa przestrzeń geograficzna. W roku 2012 został również przeprowadzony audyt turystyczny oraz badanie ruchu turystycznego na Szlaku Piastowskim. Rada Programowo-Naukowa ds. Szlaku Piastowskiego rozpoczynając swoje prace przyjęła następujące kryteria materialności w odniesieniu do przebudowywanego Szlaku Piastowskiego:
 uzasadniona tematyzacja (gwarancja autentyczności kulturowej),
 oznaczenie przebiegu i obiektów (in situ i/lub systemowe),
 dostępność obiektów (komunikacyjna i faktyczna),
 koordynacja szlaku (jako systemu i oferty).

Zgodnie z powyższymi kryteriami przyjęto, iż:
 należy dokonać oceny zgodności tematycznej obiektów (zgodnie z ustaloną cezurą czasową),
 ustalić dopuszczalne typy obiektów: pierwotne, wtórne i wykreowane,
 wyznaczyć docelowo linearny i zwarty przebieg szlaku.

Ponadto przyjęto, iż marka Szlaku Piastowskiego kojarzy się z obszarem obu województw, dlatego szlak nie będzie wykraczał poza teren woj. wielkopolskiego i kujawsko-pomorskiego. W wyniku prac Rady w roku 2012 przyjęte zostały dwie główne trasy, krzyżujące się w Gnieźnie.
 Pierwsza, rozpoczyna się już w Lubiniu, przez Poznań, Pobiedziska, Ostrów Lednicki do Gniezna, a następnie przez Trzemeszno, Mogilno, Strzelno, Inowrocław, Kruszwicę, Płowce, aż po Brześć Kujawski i Włocławek.
 Druga trasa przebiega na linii północny zachód – południowy wschód, a więc od Wągrowca poprzez Łekno, Żnin, Biskupin, Gniezno, Grzybowo k. Wrześni, Ląd n. Wartą do Konina i Kalisza, gdzie rezerwat archeologiczny na Zawodziu – związany z okresem rozbicia dzielnicowego i wielkopolską linią Piastów. Centralnym ośrodkiem Szlaku jest Gniezno – świadectwo wczesnopiastowskiego „Civitas Schinesghe”

Mimo powyższych ustaleń, w związku ze stałymi aspiracjami miejscowości i obiektów nie uznanych w pierwszym etapie jako obiektów Szlaku Piastowskiego Rada Programowo – Naukowa ds. Szlaku Piastowskiego postanowiła wyjść naprzeciw oczekiwaniom przedstawicieli branży oraz samorządowców i przeprowadzić drugi audyt historyczno – turystyczny w kilkunastu miejscowościach i obiektach. W Województwie Kujawsko – Pomorskim w takich miejscowościach jak: Wenecja, Gąsawa, Marcinkowo Górne, Pakość, Kościelec, Gniewkowo, Radziejów i Kowal. W Wielkopolsce audytem zostały objęte takie miejscowości jak: Tarnowo Pałuckie, Pyzdry i Kłecko. Postanowiono również skategoryzować wszystkie obiekty szlaku na gwarantowane (pozytywny wynik audytu historycznego i turystycznego) oraz aspirujące (konieczny pozytywny wynik audytu historycznego oraz określony czasookres na spełnienie wszystkich warunków audytu turystycznego). Rada Programowo – Naukowa ds. Szlaku Piastowskiego w roku 2013 podjęła również decyzję o przeprowadzeniu ogólnopolskiego konkursu na logotyp Szlaku Piastowskiego. Konkurs został ogłoszony i przeprowadzony przez Zarząd Województwa Kujawsko – Pomorskiego, który również był fundatorem nagrody pieniężnej dla autora zwycięskiego znaku graficznego. Konkurs miał ogólnopolski zasięg i otwarty charakter. Oceny nadesłanych projektów dokonała kilkuosobowa kapituła złożona z przedstawicieli Rady, obu urzędów marszałkowskich oraz artystów plastyków posiadających wiedzę w zakresie topografii znaków. W wyniku przeprowadzonego konkursu wybrano następujący projekt logotypu:


Kwestie związana z przekazaniem praw autorskich do wybranego logotypu zostały doprecyzowane pomiędzy obydwoma urzędami marszałkowskimi. We współpracy obu samorządów wojewódzkich oraz po konsultacji z Radą Programowo – Naukową ds. Szlaku Piastowskiego powstała również księga identyfikacji wizualnej dla Szlaku Piastowskiego. Zgodnie z przyjętą identyfikacją zostanie w przyszłości opracowany system tablic informacyjnych przy wszystkich obiektach szlaku. Rada wstępnie przyjęła standardy techniczne tablic mających powstać przy obiektach.

Równie istotnym zagadnieniem, nad którym pracuje Rada jest nowy model zarządzania Szlakiem Piastowskim – jego koordynacja i finansowanie. W roku 2010 prof. Armin Mikos von Rohrscheidt zbadał realnie funkcjonujące turystyczne szlaki kulturowe, których w ocenie badającego jest 46 w całej Polsce. Rok później, tj. w roku 2011, dr Łukasz Gaweł z Krakowa poddał ocenie badawczej wszystkie funkcjonujące szlaki turystyczno – kulturowe, których podobno jest aż 390. Wniosek płynący w powyższych danych jest taki, iż tylko 46 na 390 szlaków są szlakami realnie funkcjonującymi. Pozostałe, które niby są, nie są przez nikogo zarządzane, koordynowane, ktoś kiedyś je utworzył, ale nic z nimi dalej się nie dzieje. Zatem Rada Programowo – Naukowa ds. Szlaku Piastowskiego ustaliła, iż istnieje pilna konieczność usprawnienia finansowania i koordynacji Szlaku Piastowskiego. Podczas swojego IX posiedzenia w dniu 2 lipca 2013 r. Rada zdecydowała, iż spośród trzech opcji finansowania koordynacji Szlaku i jego działania (traktowanych łącznie: modelu dualnego, modelu partnerskiego finansowania i modelu częściowego sponsoringu), najlepszą opcją dla szlaku Piastowskiego będzie model 2 (partnerski), jednak z opcją ewolucyjnego przejścia w perspektywie 2 - 3 lat do modelu 3, czyli modelu częściowego sponsoringu. Cytując w/w prof. Armin Mikos von Rohrscheidt:

„jest to najbardziej elastyczna opcja, która zapewnia dość szybką komercjalizację szlaku oraz rozwój wielopłaszczyznowej współpracy także pomiędzy “partnerami szlaku”, czyli podmiotami zrzeszonymi wokół Szlaku Piastowskiego. Jako partnerzy szlaku (w odróżnieniu od “obiektów szlaku”) widziani są tu: partnerzy publiczni (a więc samorządy, na terenie których leżą te obiekty (województwa, gminy i powiaty) oraz partnerzy komercyjni (hotele, restauracje, touroperatorzy, prywatne podmioty dystrybucji kultury lub/i rozrywki, obiekty spędzania czasu wolnegoitd).”


Rada podjęła również decyzję co do ilości koordynatorów szlaku ( w domyśle - jeden czy dwóch? ). Ustalono, iż koordynatorów szlaku winno być dwóch – z siedzibą w Gnieźnie i w Żninie. Obaj koordynatorzy będą musieli ze sobą ściśle współpracować. Z efektów swojej działalności koordynatorzy będą rozliczani (w przyjętych okresach czasu) przez Radę Programowo – Naukową ds. Szlaku Piastowskiego. 

Trzecim etapem prac Rady Programowo – Naukowej ds. Szlaku Piastowskiego (przyjętym na samym wstępie kiedy Rada rozpoczęła swoje prace w roku 2011) jest przygotowanie strategii funkcjonowania Szlaku Piastowskiego z wykorzystaniem środków unijnych na poprawę infrastruktury i promocję szlaku. Warto dodać, że na Szlaku Piastowskim znajduje się aż 6 pomników historii (klasztor benedyktyński w Lubiniu, Ostrów Tumski w Poznaniu, wyspa na Ostrowie Lednickim, Wzgórze Lecha w Gnieźnie, dawne opactwo cysterskie w Lądzie nad Wartą oraz rezerwat archeologiczny w Biskupinie). Ponadto Wzgórze Lecha w Gnieźnie jest jednym z czterech polskich miejsc, któremu został przyznany w marcu 2007 roku Znak Dziedzictwa Europejskiego. Z kolei Biskupin w 2007 roku został laureatem nagrody Europa Nostra. Ponadto w roku 2012 Polska Organizacja Turystyczna w ramach corocznie organizowanego konkursu, uznając rangę i dziedzictwo narodowe szlaku, przyznała Szlakowi Piastowskiemu certyfikat Najlepszego Produktu Turystycznego. Certyfikat ten poświadcza wyjątkowość historyczno – turystyczną szlaku.


Szlak Piastowski
SzlakPiastowski Konkurs „Z kamerą wśród Piastów” rozstrzygnięty! Zobaczcie, którzy młodzi twórcy najciekawiej promują Szlak Piastowski:
Obrazek
Wyniki - Konkurs filmowy WynikiWyniki konkursu filmowego „Z kamerą wśród Piastów” Szkoły podstawowe (od IV klasy) i gimnazja (maksymalnie 150 punktów): Miejsce I Szkoła Podstawowa nr 14 we Włocławku Autorzy: Karolina Mularczyk, Olgierd Bąkowski, Piotr Majczyński, Michał Matusiak, Dominika Kramkowska Opiekun....
2017-12-15T13:12:30+0000
Szlak Piastowski
SzlakPiastowski Szukasz pomysłu na wycieczkę? Ruszaj na Szlak Piastowski. Wejdź na naszą stronę i zapoznaj się z nowymi pomysłami kilkudniowych podróży. Dla Ciebie i rodziny, dla grupy znajomych, dla Twojej klasy czy szkoły. Napisz do nas i #zwiedzajszlakpiastowski #szlakpiastowski.
Obrazek
Zwiedzaj Szlak Piastowski – Oficjalna strona usług Szlaku Piastowskiego Nasze tematyczne pakiety pobytowe są propozycją, którą kierujemy do instytucji i biur podróży. Dbamy o to aby jakość usług, które oferujemy zapewniały satysfakcję uczestnikom jak i podmiotom, które decydują się z nami współpracować. Jesteśmy otwarci zarówno na korzystanie z naszy...
2017-12-11T08:46:04+0000
Szlak Piastowski
SzlakPiastowski 29 listopada odbyła się IV międzyregionalna konferencja poświęcona Szlakowi Piastowskiemu pn.: Szlak Piastowski – nowe wyzwania, nowe narzędzia marketingowe. Konferencja finansowana była ze środków Województwa Kujawsko-Pomorskiego. 2017-12-05T11:57:35+0000
Szlak Piastowski
SzlakPiastowski Kalendarium wydarzeń na 2018 już w przygotowaniu! Organizujesz ciekawe przedsięwzięcie? Jest ono tematycznie powiązane ze Szlakiem Piastowskim i odbywa się na obszarze, przez który przebiega? Chcesz aby informacja o nim znalazła się w naszym kalendarium? Wejdź na stronę, pobierz formularz zgłoszeniowy i prześlij go do nas. Termin nadsyłania zgłoszeń - 15.01.2018. #szlakpiastowski #zwiedzajszlakpiastowski
Obrazek
Kalendarium wydarzeń 2018 Klaster turystyczny Szlak Piastowski w Wielkopolsce przygotowuje spis tematycznych wydarzeń, które odbędą się w przestrzeni Szlaku Piastowskiego w 2018 roku. Przygotowane na jego podstawie kalendarium będzie zamieszczone na stronie internetowej www...
2017-12-04T09:50:48+0000
Szlak Piastowski
SzlakPiastowski Zachęcamy do wypełnienia ankiety dotyczącej wykorzystania technologii podczas podróży. Wyniki ankiety posłużą zarówno do napisania pracy naukowej studentce Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza ale również mamy nadzieję, że dostarczą nam sporo informacji jak profilować nowoczesne rozwiązania w turystyce. Z góry dziękujemy.
Obrazek
Wykorzystanie technologii podczas podróży Dzień dobry! Jestem studentką V roku Turystyki i Rekreacji na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Zwracam się do Państwa z prośbą wypełnienia ankiety, która poświęcona jest wykorzystaniu technologii podczas podróży. Ankieta skierowana jest do osób podróżujących po Polsce,...
2017-11-30T09:19:46+0000
Szlak Piastowski
SzlakPiastowski Już powstał kolejny odcinek "Historia bez cenzury". Tak jak zapowiadaliśmy bohaterem odcinka jest Król Władysław I Łokietek, który urodził się na Kujawach. #historiabezcenzury #szlakpiastowski #kujawy
Obrazek
Mały, ale wariat - Władysław Łokietek. Historia Bez Cenzury Już dzisiaj Wojtek opowie Wam o Władysławie Łokietku- naszym władcy, który zjednoczył państwo po rozbiciu dzielnicowym. Odcinek nagrany został na Szlaku Pias...
2017-11-27T09:00:00+0000
Szlak Piastowski
SzlakPiastowski Zapraszamy do słuchania Trójka - Program 3 Polskiego Radia. Dzisiaj tematem audycji będzie Kalisz - południowa brama Szlaku Piastowskiego. Włączcie "trójkę" i miłego dnia:) 2017-11-23T05:37:29+0000
Szlak Piastowski
SzlakPiastowski Ruszył II etap konkursu filmowego "Z kamerą wśród Piastów". Teraz zależy wszystko od publiczności! Zachęcamy do oglądania i głosowania! 2017-11-22T10:45:34+0000
Szlak Piastowski
SzlakPiastowski Serdecznie zapraszamy na IV międzyregionalną konferencję poświęconą Szlakowi Piastowskiemu pn.: Szlak Piastowski – nowe wyzwania, nowe narzędzia marketingowe Termin i miejsce konferencji: 29 listopada 2017 r., godzina 10.00 Kruszwica, Zajazd u Piasta Kołodzieja, ul. Zamkowa 10 Liczba miejsc ograniczona. Na zgłoszenia czekamy do dnia 23 listopada 2017 r. Prosimy o zgłoszenie swojej obecności na adres: a.komorowska@kujawsko-pomorskie.pl, lub tel. (56) 621-84-23. 2017-11-20T14:53:57+0000
Szlak Piastowski
SzlakPiastowski Z przyjemnością informujemy, że do programu lojalnościowego dołączył Skansen Miniatur Szlaku Piastowskiego. Teraz możecie już w nim korzystać z rabatów. Zapraszamy do Pobiedzisk. Nie zapomnijcie mieć przy sobie Karty Piasta:) Szczegóły programu na stronie:
Obrazek
Program lojalnościowy "Karta Piasta" Wejdź w posiadanie Karty Piasta i korzystaj ze zniżek! Karta Piasta to program lojalnościowy stworzony dla turystów zwiedzających Szlak Piastowski. Posiadaczom przysługują zniżki zarówno w obiektach szlaku jak i w znajdujących się w jego obrę...
2017-11-16T16:45:15+0000

Mieszko I

922-945 – 992
960 – 992
Siemomysł
NN
2 żony
5 dzieci

Pierwszy władca z rodu Piastów, który pojawił się na kartach kronik. Jego dokonaniami można by  obdzielić kilku władców, a i tak każdego z nich uznalibyśmy za wybitnego. Sprawny wódz, poszerzył granice odziedziczonego po przodkach terytorium mniej więcej do granic obecnej Polski. Rozbudował sieć potężnych grodów, stanowiących centra...

czytaj więcej

Bolesław I Chrobry

967 – 1025
992 – 1025
Mieszko I
Dobrawa
4 żony
7 dzieci

Był utalentowanym wodzem i politykiem, który potrafił wykorzystać w realizacji swoich planów sprzyjające okoliczności. Odniósł dzięki temu wiele sukcesów, zdobył ogromne bogactwa i zyskał wielką sławę. Zwolennicy określali go jako „Wielkiego” lub „Sławnego”, a wrogowie bali się go, nazywając „lwem ryczącym”, co było ówczesnym...

czytaj więcej

Mieszko II Lambert

990 – 1034
1025 – 1034
Bolesław I Chrobry
Emnilda
1 żona
3 dzieci

Młodszy syn Bolesława Chrobrego dał się poznać jako dzielny rycerz i hojny fundator kościołów. Był też człowiekiem wykształconym, znał łacinę i grekę. Ożenił się z siostrzenicą cesarza Ottona III, Rychezą, która urodziła mu syna Kazimierza – zwanego później Odnowicielem. Za życia ojca władał dzielnicą krakowską, dowodził też...

czytaj więcej

Bezprym

986 (87) – 1032
1031 – 1032
Bolesław I Chrobry
NN
0 żon
0 dzieci

Pierworodny syn Bolesława Chrobrego jest jednym z najbardziej tajemniczych władców Polski.  Milczą o nim średniowieczne polskie kroniki. Nie doczekał się wzmianki ani u Galla, ani u Kadłubka czy Długosza. Być może dlatego, że za jego rządów państwo Piastów znalazło się na krawędzi zagłady. Zrodzony z nieudanego związku Chrobrego...

czytaj więcej

Kazimierz I Odnowiciel

1016 – 1058
1034 – 1058 (z przerwami)
Mieszko II Lambert
Rycheza
1 żona
5 dzieci

Jedyny syn Mieszka II i księżniczki Rychezy – siostrzenicy cesarza Ottona III – jest jednym z najbardziej cenionych władców w historii Polski. Spadło na niego arcytrudne zadanie podźwignięcia państwa Piastów z upadku i wywiązał się z niego doskonale. Gdy obejmował władzę po śmierci ojca, kraj znajdował się w kryzysie spowodowanym najazdami...

czytaj więcej

Bolesław II Śmiały

1042 – 1081
1058 – 1079
Kazimierz I Odnowiciel
Dobroniega
1 żona
1 dziecko

Pierworodny syn Kazimierza Odnowiciela obdarzony był po równi zaletami i wadami charakteru. Był śmiały, waleczny i hojny, ale też niesprawiedliwy, porywczy i próżny. Władzę po ojcu objął już w wieku 16 lat, z zapałem kontynuując dzieło odbudowy potęgi państwa polskiego. Odnowił polską organizację kościelną, przywracając do życia arcybiskupstwo...

czytaj więcej

Władysław I Herman

1042-1044 – 1102
1079 – 1102
Kazimierz I Odnowiciel
Dobroniega
3 żony
5 dzieci

Przypuszcza się, że władający Mazowszem Władysław mógł wspierać spisek możnowładców, który doprowadził do wygnania z kraju jego starszego brata, Bolesława Śmiałego. Obejmując po nim rządy stanął przed poważnymi problemami jak konflikty z potężnymi sąsiadami czy pusty skarbiec. Przez wielu uważany za nieudolnego władcę o słabym...

czytaj więcej

Zbigniew

1070 – 1111 (12)
1102 – 1108
Władysław I Herman
NN
0 żon
0 dzieci

Książę Zbigniew jawi się nam jako postać tragiczna. Dobrze wykształcony, „dość pokorny i prostoduszny” – jak pisał Gall Anonim, został boleśnie doświadczony przez los. Gdy miał 9 lat,  jego matka, pochodząca z rodu rycerskiego, została oddalona z dworu, by ojciec mógł poślubić czeską księżniczkę. Wielu uważało Zbigniewa...

czytaj więcej

Bolesław III Krzywousty

1085 – 1138
1102 – 1138
Władysław I Herman
Judyta
2 żon
13 dzieci

Uważany za jednego z najwybitniejszych Piastów, był władcą ambitnym, mężnym i wytrwałym w dążeniu do celu. Bywał okrutny, ale gdy wymagała tego sytuacja potrafił być również zręcznym dyplomatą. Od najmłodszych lat uczył się sztuki wojennej. Jako małoletni uczestniczył w polowaniach i wyprawach wojennych, podczas których wykazywał...

czytaj więcej

Władysław II Wygnaniec

1105 – 1159
1138 – 1146
Bolesław III Krzywousty
Zbysława
1 żona
4 dzieci

Pierworodny syn Bolesława Krzywoustego i jego pierwszej żony, Zbysławy. Książęca para zapewne pokładała w nim nadzieje i zaszczepiała ambicje, by w przyszłości był godnym następcą  ojca. Niestety, nie miał sprostać tym oczekiwaniom. Miał 8 bądź 9 lat kiedy zmarła jego matka, a niedługo potem ojciec ponownie się ożenił. Narodziny...

czytaj więcej

Bolesław IV Kędzierzawy

1122 – 1173
1138 – 1173
Bolesław III Krzywousty
Salomea
2 żony
3 dzieci

Syn Bolesława Krzywoustego i Salomei, objął zwierzchnictwo nad Mazowszem, a po wygnaniu Władysława został princepsem. Nie poszedł w ślady brata. Rządy swe opierał na współpracy z juniorami, dając im dużo samodzielności we własnych dzielnicach. Prowadził też początkowo roztropną politykę zagraniczną. Udało mu się powstrzymać interwencję...

czytaj więcej

Mieszko III Stary

1121 – 1202
1138 – 1202
Bolesław III Krzywousty
Salomea
2 żony
10 dzieci

Żył blisko 80 lat, niezwykle długo, jak na ówczesne czasy. Przeżył go tylko jeden syn – Władysław Laskonogi. Przez długie lata rządził Wielkopolską i ściśle współpracował z seniorem, Bolesławem Kędzierzawym. Obejmując po nim rządy miał zarówno doświadczenie polityczne, jak i wojskowe. Był władcą ambitnym, energicznym, surowym,...

czytaj więcej

Kazimierz II Sprawiedliwy

1138 – 1194
1166 - 1194
Bolesław III Krzywousty
Salomea
1 żona
4 dzieci

Najmłodszy syn Bolesława Krzywoustego otrzymał własną dzielnicę dopiero w wieku dwudziestu ośmiu lat. Sprawował w niej spokojne rządy, a podczas biesiad, przy trunkach, pozyskiwał przychylność świeckich i duchownych dostojników. Dzięki temu, gdy w Krakowie wybuchł konflikt możnych z Mieszkiem III, Kazimierzowi udało się przejąć tron po niepopularnym...

czytaj więcej

Leszek Biały

1186 (87) – 1227
1194 – 1227
Kazimierz II Sprawiedliwy
Helena
1 żona
2 dzieci

Po śmierci Kazimierza Sprawiedliwego, jego niepełnoletni wówczas syn Leszek, mając poparcie możnowładców małopolskich, zasiadł na tronie krakowskim i panował z krótkimi przerwami aż do tragicznej śmierci. Rządy sprawował inaczej niż jego poprzednicy, starając się współpracować z pozostałymi książętami piastowskimi, którzy w większości...

czytaj więcej

Władysław III Laskonogi

1161-1168 – 1231
1194 – 1231
Mieszko III Stary
Eudoksja
1 żona
0 dzieci

Najmłodszy syn Mieszka Starego, po ojcu objął Wielkopolskę, o którą jednak przyszło mu walczyć w późniejszych latach z bratankiem Władysławem Odonicem. Jeszcze za życia ojca angażował się w zdobycie dla niego tronu, a po śmierci Mieszka, przy poparciu Krakowian, objął tron princepsa. Chcąc wzmocnić swą pozycję rządził twardą ręką...

czytaj więcej

Mieszko IV Plątonogi

1131-1146 – 1211
1163 – 1211
Władysław II Wygnaniec
Agnieszka
1 żona
5 dzieci

Młodszy syn Władysława Wygnańca. Jego przydomek związany jest prawdopodobnie z chorobą nóg, być może odziedziczoną po pradziadku Władysławie Hermanie. W młodości przebywał wraz z rodziną na wygnaniu w Niemczech, gdzie kształcił się w szkole klasztornej. Po śmierci ojca, w wyniku interwencji cesarza, powrócił wraz ze starszym bratem Bolesławem...

czytaj więcej

Henryk I Brodaty

1165-1170 – 1238
1201 – 1238
Bolesław Wysoki
Krystyna
1 żona
6 dzieci

Najmłodszy syn Bolesława Wysokiego, wnuk Władysława Wygnańca, uważany jest za jednego z najwybitniejszych książąt okresu rozbicia dzielnicowego. Nie stronił od niewyszukanych rozrywek, ale też cechował się skromnością, pozostając pod dużym wpływem żony Jadwigi, przyszłej świętej. Po 20 latach małżeństwa para złożyła śluby czystości...

czytaj więcej

Konrad Mazowiecki

1187 (88) – 1247
1194 – 1243
Kazimierz II Sprawiedliwy
Helena
1 żona
8 dzieci

Młodszy syn Kazimierza Sprawiedliwego, objął we władanie Mazowsze. Współpracował z bratem, Leszkiem Białym, wspierając go politycznie i wojskowo. Razem próbowali zaradzić uciążliwym najazdom Prusów na dzielnicę Konrada: począwszy od prób chrystianizacji, tworzenia stróż rycerskich, po organizowanie krucjat. Prawdopodobnie Henryk Brodaty...

czytaj więcej

Henryk II Pobożny

1196-1204 – 1241
1234 – 1241
Henryk I Brodaty
Jadwiga
1 żona
10 dzieci

Syn Henryka Brodatego i św. Jadwigi. Ożenił się z księżniczką Anną – potomkinią królów Czech i Węgier, co miało zapewnić mu cennych sojuszników. Matka namawiała małżonków do złożenia ślubów czystości. Ci nie posłuchali, mieli co najmniej dziesięcioro dzieci. Książę sprowadził do Polski franciszkanów z Pragi. Przez wiele lat sprawował...

czytaj więcej

Bolesław V Wstydliwy

1226 – 1279
1243 – 1279
Leszek Biały
Grzymisława
1 żona
0 dzieci

W chwili tragicznej śmierci ojca, Leszka Białego, miał półtora roku. Był dziedzicem tronu krakowskiego, książęta piastowscy ubiegali się więc o opiekę nad nim, a Konrad posunął się nawet do uwięzienia bratanka i jego matki. Pojmanym udało się zbiec z pomocą Henryka Brodatego. Bolesław wspominany jest jako łagodny, skromny i roztropny....

czytaj więcej

Leszek II Czarny

1240-1242 – 1288
1261 – 1288
Kazimierz I Kondrawic
Konstancja
1 żona
0 dzieci

Wnuk Konrada Mazowieckiego, wymógł na ojcu Kazimierzu wydzielenie dzielnicy – otrzymał biedną i słabo zaludnioną ziemię sieradzką, którą w szybkim czasie skolonizował, lokował miasta i zadbał o rozwój handlu i rzemiosła. Podjął bliską współpracę z sąsiadem Bolesławem Wstydliwym, by po latach objąć po nim rządy w Krakowie. W ciągu...

czytaj więcej

Henryk IV Probus

1257 (58) – 1290
1266 – 1290
Henryk III Biały
Judyta
2 żony
0 dzieci

Wnuk Henryka Pobożnego i księżniczki Anny, córki króla czeskiego Przemysła Otokara I, wychowywał się na dworach niemieckim i czeskim, gdzie otrzymał staranne wykształcenie. Układał nawet miłosne poematy. Przypisywane mu utwory możemy znaleźć we wspaniałym Kodeksie Manesse – księdze poświęconej XIII-wiecznym poetom-rycerzom. Po powrocie...

czytaj więcej

Przemysł II

1257 – 1296
1273 – 1296
Przemysł I
Elżbieta
3 żony
1 dziecko

Urodził się w Poznaniu jako jedyny syn zmarłego kilka miesięcy wcześniej księcia Przemysła I. Od lat chłopięcych wychowywał się na dworze wuja, księcia Bolesława Pobożnego. Był ambitny, odważny, ale też gwałtowny w działaniu. Nie mogąc doczekać się przekazania mu przez wuja rządów w Poznaniu, wystąpił przeciw niemu, co zakończyło...

czytaj więcej

Władysław Łokietek

1260 – 1333
1267 – 1333
Kazimierz I Kondrawic
Eufrozyny
1 żona
6 dzieci

Młody Władysław pozostawał pod silnym wpływem starszego brata, Leszka Czarnego. Po dziadku, Konradzie Mazowieckim, odziedziczył zadziorność i nieustępliwość. Był człowiekiem niezwykle zdeterminowanym w dążeniu do celu, zawsze podnosił się po porażkach, a miał ich w życiu nie mało. Przydomek odnosił się prawdopodobnie do wzrostu Władysława...

czytaj więcej

Kazimierz III Wielki

1310 – 1370
1333 – 1370
Władysław Łokietek
Jadwiga Piastówna
4 żony
5 dzieci

Ostatni król z rodu Piastów, syn Władysława Łokietka, z powodzeniem kontynuował dzieło ojca. W ciągu 37-letniego panowania znacznie powiększył terytorium kraju i dbał o jego rozwój gospodarczy. Wybudował kilkadziesiąt zamków, otoczył miasta murami, czym wzmocnił obronność kraju, unowocześnił siły zbrojne – za jego czasów wprowadzono...

czytaj więcej

Orle gniazdo

Upłynęło już wiele długich miesięcy, jak bratnie plemiona słowiańskie opuściły dawne swe siedliska szukając nowych siedzib dla swego dobytku. Dużo ich było, mnogie tysiące. Na czele jechały zastępy konnych wojów odzianych w skóry dzikich zwierząt i zbrojnych w łuki, oszczepy i okrągłe tarcze ociągnięte skórą bawolą. U pasów połyskiwały im krótkie m…

Zapisz się na newsletter